Sali
@Salithecat
21 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Cliff'in SSCB analizi çok kritik bir öneme sahip. Şanlı Ekim Devrimi sonrası birçok kapitalist ülkenin destek vermesiyle başlayan iç savaşın sonucunda ülke ekonomisi çökmüş ve işçi sınıfı atomize olmuştu. Bunun ardından oluşan koşullarda gerekli önlemlerin alınamamasıyla yeni bir sınıf olarak bürokrasi doğdu ve güç kazandı. Troçki'nin o dönemki doğan bürokrasiye karşı mücadelesi önemli bir yere sahip olsa da bu mücadeleyi kaybedip ülkeden sürülür. Bu dönemin sonunda da artık SSCB bir işçi devleti değildir, bürokratik devlet kapitalizmi teorisi SSCB'yi en iyi açıklayan teoridir.
1) Üretim araçlarının özel mülkiyeti artık devlete aittir. Buna rağmen, işçi sınıfı bürokrasi karşısında gücünü iyice yitirmiş bir hale gelir. Bütün kontrol mekanizmaları ortadan kalkar ve işçi sınıfının üretimin denetlenmesi noktasında hiçbir gücü kalmaz. Bu da bize; bürokrasinin, devleti yönetirken aynı zamanda üretim araçlarını da tek kontrol eden sınıf olduğunu gösterir. Sonuç olarak, SSCB içinde üretim ve yönetimde işçi sınıfı egemen değil bürokrasi egemendir.
2) Üretim araçlarının devlet mülkiyetinde olması ülke içinde rekabet olmasının önüne geçmiştir. Fakat emperyalist çağda kapitalizm bir dünya sistemi olduğu için ve SSCB de dünya sisteminin bir parçası olduğu için emperyalist ülkeler arası rekabetten kaçamaz. Bu rekabet öncelikle askeri ve ekonomik alanda boy gösterir. Bu alanlardaki rekabet SSCB'yi de ucuza üretim yapmak, rekabette hayatta kalmak ve diğer ülkelerden daha güçlü olma baskısı altına sokar. Bunun da sonucu, işçi sınıfının aynı kapitalist ülkelerdeki gibi baskılanması ve haklarından mahrum kalması olur. Özetle, kapitalizm içi firmaların tabi olduğu rekabet baskısına dünya arenasında emperyalist ülkelerle mücadele eden SSCB de tabi olur. Bu da SSCB'nin de "birikim için
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Özgür Eğitim
Geçmişten günümüze sürekli gelişen insanlığın karşısında duran büyük sorunlardan biri de nasıl bir eğitim modelinin olması gerektiğidir; bir tarafta toplumu biçimlendirmek, varolan düzeni sürdürmek ve kendi ideolojilerinin savunucusu olan nesiller yetiştirmek isteyen devletlerin eğitim modeli; diğer tarafta da toplumsal düzenin ve verimliliğin aksine bireysel özerkliği arttırmak ve kendini gerçekleştirebilen nesiller yetiştirmek isteyen radikallerin eğitim modeli mevcuttur.
Bu kitapta da radikal eğitim modelini savunan düşünürlerin, klasik okul eğitimine yönelttikleri teorik eleştirileri ve pratik uygulamaları okuyoruz.
Son sözü Paulo Freiere'ye verirsek: "Özgür olmak, eyleyen olmak; kim olduğunu, çevredeki toplumsal dünya tarafından nasıl biçimlendirildiğini bilmektir."