Sümeyye ılgın
@Salt_yazar
8 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Zamanın bile uğramadı bir zamanda küserek bu amansız yarayı biz açtık. Saatin emsalleri yokken yüzün gün doğumuydu gidişin gün batımı. Zaman çok defa kez sendin. Senin gelişin mahallenin uyanışıydı, kepenk sesleriydi, bundan eminim. Balkonda silkelenen halılardı, havada uçuşan, yırtılan yerleri yamalı toplardı, sokaktan geçen işportacıların sesiydi. Senin gelişin mahallenin uyanışıydı. Gidişin ise kepenk sesleri ardından sessiz bir yalnızlıktı, kimin evinde ne varsa duyulan sessizlikti. Çekilen güneşlikler ve akşam yemeği sesleri kap, kaçak, çatal, bıçak, yanıp yanıp sönen sokak lambası... Zamanın bile uğramadı bir zamanda hapsolmuş bir yerleşkeydi gelişin ve gidişin, Anamlıydı...
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ve sen ve siz;
Bazı anlamlar veriyorsun ve bazı umutlar, yarına bırakmayan bir heyecanım ve şu anı yaşayacak takatim var, geleceğe bırakacak iki çift anım...
Kelimelerin anlam verdiği bir gazeteye sarıyorum seni naftalin atıyorum eskimeyen sayfalarına ve her geçen an tat veriyorsun..
Sende yaşam buluyor ve sen konuştukça kelebeklerin ömürleri uzuyor sonra bir kuşun kanatlarına nefes oluyorsun.
Sevgi ; gökten süzülerek iniyor ve yine onu kalbinde buluyorum.. ıslanmış kaygan tenime yazıyorum seni ve rotalar çiziyorum bedenime, seni veriyor hariciler..
Uzanıyorum sıcak havanın verdiği soğuk nevresimlere ve sıcaklaşan bedenim kavrulan bir sobanın teninde dans eden su tanesiyle..
Ve bir merhabayla kopup , bin yağmur incisiyle koşuyorum, sıcak buğulu sevgili gözlerinde..
Düşüncelerim, görüşlerim, fikirlerim.. Sizi derin sularda kaybetmek istiyorum. Umutlarım, yarınlarım size elveda demek istiyorum.
Ben yanlışım ama hayat doğru yolu göstermedi bana ve göstermesi içinde bir takat beslemiyorum artık. Sessizliğe, dinginliğe sahip olmak istiyorum. Gelecek için telaş içinde değil bu gün için yaşam istiyordum.
Fakat bu mümkün olmadı. Her zaman bu zamanı yaşıyormuşum gibi ve İnsanların öyle zamanları var ki gerçekten o zamanlar beni ciddi anlamda yordu. Bir beklenti içinde değilim. Kimseden bir isteğim yok, yardım da istemem. Çünkü bu hayatın en korkuncu insanlar.
Aslında onlardan çok şey istemedim sadece bir kaç yem ve biraz su ve uçabileceğim uçsuz bir mavilik..
Maalesef bunun için de bir kanat gerekti ve onun zamanı geldi..