Salih Yaz
@Salyaz
Her gün mutlaka kitap okumalı, bol bol seyahat etmeli ve hayatın içinde olmalı. Yapabildiğim kadar... instagram.com/salihyazlali?ig...
641 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Yaşamak
Nazım Hikmet’in Yaşamak Ne Güzel Şey Be Kardeşim kitabı, klasik bir roman gibi başlayıp öyle devam eden bir metin değil; daha çok bir yaşam manifestosu gibi ilerliyor. Hikâye ile hatırat, düşünce ile duygu sürekli iç içe geçiyor. Bu da kitabı sadece “okunan” değil, üzerinde durulan bir esere dönüştürüyor.
Nazım Hikmet burada yalnızca bir karakterin hikâyesini anlatmıyor; aslında kendi hayatının, inançlarının ve insanlığa bakışının bir yansımasını sunuyor. Kitabın en güçlü tarafı da bu samimiyet. Okur olarak kurgu ile gerçek arasındaki çizginin bilerek bulanık bırakıldığını hissediyorsunuz ve bu durum metne ayrı bir derinlik katıyor.
Eserin merkezinde “yaşamak” kavramı var. Ama bu, yüzeysel bir yaşam sevinci değil. Zorlukların, sürgünlerin, hapishane yıllarının içinden süzülen bir yaşama bağlılık söz konusu. Yani kitap, iyimserliği romantize etmiyor; aksine, gerçekliğin içinden doğan bir umut anlatısı kuruyor. Bu yüzden etkisi daha güçlü.
Dil açısından bakıldığında, Nazım Hikmet’in şiirsel kimliği metnin her yerinde hissediliyor. Cümleler yer yer çok sade, yer yer oldukça yoğun ve imgeli. Ancak hiçbir zaman yapaylaşmıyor. Aksine, anlatımın doğallığı kitabın en akıcı taraflarından biri.
Kitabın en dikkat çekici yönlerinden biri de bireysel hikâyeden toplumsal bir perspektife geçişleri. Okur bir anda bir insanın iç dünyasından çıkıp bir dönemin ruh haline, ideallerine ve çelişkilerine tanıklık ediyor. Bu geçişler, eseri sadece edebi değil, aynı zamanda düşünsel bir metin haline getiriyor.
Sonuç olarak Yaşamak Ne Güzel Şey Be Kardeşim, klasik anlamda olay odaklı bir roman arayanlar için değil; düşünmeyi, hissetmeyi ve zaman zaman durup sorgulamayı seven okurlar için daha anlamlı bir eser. Okurda bıraktığı etki, bitirdiğiniz anda değil, kapattıktan sonra yavaş yavaş
Reklam
Komünistim,
Sevdayım tepeden tırnağa
Sevda: görmek, düşünmek, anlamak,
Sevda: doğan çocuk, yürüyen aydınlık,
Sevda: salıncak kurmak yıldızlara,
Sevda: dökmek çeliği kan ter içinde,
Komünistim,
Sevdayım tepeden tırnağa…
Anadolu’nun en bereketi topraklar, en hünerli şehirleri düşman elinde, on beş il ve ilçe, dokuz büyük şehir, yedi göl ve on bir ırmak, üç deniz ve altı demir yolu ve milyonlarca insan, bizim insanımız, düşman elinde. 
Kadın, gülümser gibi yaptı alkışdan yana, sonra yeryüzünün en içli sesiyle “ Yeşil Kurbağalar Öter Göllerde”yi söylemeye başladı. Tüylerim diken diken oldu kederden. “Anasız, babasız gurbet illerde” cepheye giden İstanbullu, İzmirli yedek subaylarıyla, köy odalarında ölen yaralı askerleriyle, kocalarını sırtlarında taşıyıp dereye geçen kadınları ve Kastamonu kerhanelerindeki frengili kahpeleriyle , sümüklü, bitli, yalınayak, başıkabak çocuklarıyla ve Çamlıbellerinde Köroğlu kaleleri ve karabasanı ve çatlak toprağıyla, bir kıyısından bir kıyısına bir daha dolaştım. Dayanılır gibi değil acıya, Allah kahretsin!
Bütün yol boyunca, ayakları çıplak olmayan bir tek köylü kadın görmedim. 
Reklam