Məncə, yanımda oturan atam idi. Bəlkə də, sadəcə məhz onun yanımda oturmasını arzulayırdım. Çünki onun müdafiəçim, əfsanəvi qəhrəmanım olmasını arzulayırdım. Bu qəhrəman məni qasırğanın ağuşuna atmazdı, yaralarımı sağaltmaqdan ötrü əlindən gələni edərdi...
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Gözümdən qan axır yaşın yerinə,
"Nə yaxşı" olaydı "kaş" ın yerinə.
Bağrıma basdığım daşın yerinə
Kaş qoya bilərdim azacıq nifrət.
Mənə yoxluğuna dözməyi öyrət.
Öyrət ki, azacıq canım da qalsın,
Ruhum da getməsin, canımda qalsın.
Bütün etdiklərin yadımda qalsın,
Üz-üzə gələrik, bəlkə də, qismət.
Mənə yoxluğuna dözməyi öyrət.
Vecinə deyilmi olanlar yəni?
Bu hala salarmı sevən sevəni?
Həsrətlə baş-başa buraxdın məni.
Dözülməz ağrıdır çəkdiyim həsrət.
Mənə yoxluğuna dözməyi öyrət.
Sənin də sevməyin bura qədərmiş,
Bütün yaşananlar heçmiş, hədərmiş.
Sənin məhəbbətin gəldi-gedərmiş,
Getdin əllərinə düşəndə fürsət,
Mənə yoxluğuna dözməyi öyrət.
Elvin İlqaroğlu