Roman okuma çocuklar için tasavvur edilebilecek en kötü şeydir, çünkü onlar bundan faydalanamazlar ve o an için onlara eğlenceden öte bir şey sağlamaz. Roman okuma hafızayı zayıflatır.
İyi eğitim sayesinde dünyadaki iyilik adına olan her şey görünür hale gelir. Bunun için gerekli olan tek şey insanda gizli halde bulunan nüvelerin giderek daha fazla geliştirilmesidir; çünkü rüşeym halindeki kötülük tohumları insanın tabii eğiliminde bulunmayacaktır. Kötülük sadece denetim altına alınmamış tabiatın sonucudur. İnsanda sadece iyinin nüveleri vardır.
"İnsanın içerisinde gelişmemiş halde bulunan birçok nüve vardır. Doğal yeteneklerini (birbirlerine göre) uygun nispetler içerisinde inkişaf ettirerek bu nüveleri geliştirmek ve (böylelikle) kaderini gerçekleştirmesini sağlamak bizim işimizdir."
Bize sadece hikâye ve söz sağlamayı amaçladıkları sürece, antikite ve tarih. Zira Büyük İskender ve Sezar'ın öyküleri, bize iyi yaşama sanatını belletip akıl ve sağduyu gözlemleri sağlamanın ötesinde, Robin Hood ya da Yedi Bilgelerin tarihinden bir derece bile daha çok tercih edilemez Ben tarihin insan yaşamı için çok yararlı ve öğretici olduğunu asla inkâr etmiyorum; ama sadece tarihçi adını hak etmek için araştırılırsa, çok boş bir şeydir. Başka bir yarar sağlamadan sirf Herodotos, Plutarkhos, Curtius ve Livius'u satır satır tekrarlayabilen kişi belleği güçlü cahil biri olabilir ve ne kadar çabalarsa çabalasın sadece beynini Noel Baba masallarıyla doldurmuştur. Daha kötüsü de tarihin savaşlar ve fetihlerden oluşan, özellikle Roma tarzı yiğitliği tek olmasa bile başlıca erdem sayan büyük kısmı söz konusu olduğunda, genel akıma ve tarihçiliğe kapılıp yanılma tehlikesi yaşarız.