Allah hepimizi affetsin; ve bizi ayağımız arada sürçmüş olsa bile tekrar doğru yola çeksin ve ahitlerimize bağlasın... Tek halis ve samimi olmayı bilelim...
Bunların hepsi Allah’ın pervaneleriydi; yol bilmeyen yanık pervaneler... ve insanda kılavuzsuz, Allah’ı aramanın bulur gibi onu bulamamanın veya büsbütün kaybetmenin, belki en ileri, fakat ümitsiz cehdini temsil ediyorlardı