Samet Gülay
@Sametgulay2
Belki bugün edilen bir dua yarın kabul olacaktır. Bu yüzden her zaman umut vardır.
Canım Annem gölgen yeterdi :(Alıntı
Canım annem yokken ben varolamamki...
Mayıs 
Hanife Çıta
Hanife ÇıtaSamet Gülay
😢🙏
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İç sesinizi en son ne zaman duydunuz?(yoruma)Alıntı
İÇİMDEKİ BOŞLUK
Aslında hayatımda her şeyi doğru yaptım ama hiçbir şeyi düzeltemedim. Peki iç sesimi, onu hangi kitap kahramanının dünyasında kaybettim? Roman kahramanları, kelimeler yan yana gelince iyileşeceklerini sanıyorlar ama yanılıyorlar. Ben de yanıldım. Bir özneyi bir yükleme kavuşturduğumda, aradaki uçurumun kapanacağını sanırdım; oysa hiçbir değişiklik yok.
Şimdi uykusuz gecelerimde kulağımda dönüp duran o sesleri susturup kendime bakıyorum. Anne ve babamın yokluğuyla, o mutlak kimsesizlikle yüzleşiyorum. Bunu yaptıkça saf halime, o "düşüncesizliğin düşüncesine" dönüyorum. Belki de kendimi anlatacağım o büyük romana başlamadan önce, bu boşluğun içine bakmam gerekiyordu. Çünkü anladım ki; bir özne ile bir yüklemi kavuşturmak, insanı kendi içindeki uçurumdan kurtarmaya yetmiyor.
Günün sonunda, başkalarının hikayelerindeki kusurları ayıklarken kendi hayatımın altını çizmeyi unutmuşum. Şimdi o boşluğun tam ortasında duruyorum ve biliyorum ki; şairin dediği gibi, sonunda herkes kendi yarasını öpüyor.
Peki ya siz; bunca kelimenin arasında, kendi sesinizi en son ne zaman duydunuz?
Samet Gülay isimli okura yanıt verildi
Samet Gülay
Bu yazdığım sadece iç sesimle ilgili değil hayatımın bir başlangıçı @HANİFEÇITA
İç sesinizi en son ne zaman duydunuz?(yoruma)Alıntı
İÇİMDEKİ BOŞLUK
Aslında hayatımda her şeyi doğru yaptım ama hiçbir şeyi düzeltemedim. Peki iç sesimi, onu hangi kitap kahramanının dünyasında kaybettim? Roman kahramanları, kelimeler yan yana gelince iyileşeceklerini sanıyorlar ama yanılıyorlar. Ben de yanıldım. Bir özneyi bir yükleme kavuşturduğumda, aradaki uçurumun kapanacağını sanırdım; oysa hiçbir değişiklik yok.
Şimdi uykusuz gecelerimde kulağımda dönüp duran o sesleri susturup kendime bakıyorum. Anne ve babamın yokluğuyla, o mutlak kimsesizlikle yüzleşiyorum. Bunu yaptıkça saf halime, o "düşüncesizliğin düşüncesine" dönüyorum. Belki de kendimi anlatacağım o büyük romana başlamadan önce, bu boşluğun içine bakmam gerekiyordu. Çünkü anladım ki; bir özne ile bir yüklemi kavuşturmak, insanı kendi içindeki uçurumdan kurtarmaya yetmiyor.
Günün sonunda, başkalarının hikayelerindeki kusurları ayıklarken kendi hayatımın altını çizmeyi unutmuşum. Şimdi o boşluğun tam ortasında duruyorum ve biliyorum ki; şairin dediği gibi, sonunda herkes kendi yarasını öpüyor.
Peki ya siz; bunca kelimenin arasında, kendi sesinizi en son ne zaman duydunuz?
Samet Gülay
Ben bağırıyorum ama sesimi duyuramıyorum o yüzden anlaşılmadığımı anlıyorum
Kalp Gülleri♡♡♡Şiir
Seninle yürüyeceğim... Yüreğin darlandığında
Yanında olacağım... Gözlerin yaşardığında...
Seninle yürüyeceğim... Kalbinin yakınlarında...
Nisan Hanife Çıta
Hanife ÇıtaSamet Gülay
🙏👍