Sevdim onları ben, onlar beni sevdi,
Onlarla paylaştım acıyı,
Sevinci onlarla yaşadım,
Sevmemek onları mümkün değildi,
Şimdi kırkaltıysa yaşım,
Ne mutlu bana, yarısı ömrümün
Demek onlarla geçti...
Bir güldür onlar hiç solmayan..
"Peki kadınlar, aşk, yalnızlık" diyorum. Yine gözleri acı dolu. Yanıtı şiirle oluyor. "Olmayacak birşey, bir insanın bir insanı anlaması." (Attila İlhan) diyor. Yalnızlığa gelince: "İstanbul'un yalnızlığı boktandır" diyor. Geceyi delip geçiyor hüznümüz.
"Peki, tümüyle hayatına baktığında, bir eksiklik duygusu, keşke şunu da yapsaydım arzusu içinde uyanmaz mı senin?" diyorum. "Kentte, kentlerde çok sık yakalar da bu duygular insanları. Sen ne dersin?" "Söylediğin duyguların zerresi yok içimde," diyor. "Öylesine dolu dolu yaşadım ki, inan bazen, artık yeter, diyorum. Doydum, diyorum. Öyle bir an gelirse, yani bu duygunun sahiciliğine tamamen inanırsam, hayatıma kendi ellerimle son vermek istiyorum.
Polat Tezel.... İstanbul'da sevilen, aranan bir udi, bir bestekardır. Bunlarla da yetinmez. 1963'te Atlas Plak Şirketi'ni kurar, sonra ortağından ayrılarak Arya Plak Şirketi'ni