Sen miydin cidden bu?
Yoksa tek kalışların mı?
Baharlara uyanırdık renkli sabahlarda.
Ağzımızda sevgi sözcükleri,dilde derin bir yara
Yanağında açık tonda bir ben
Gayem halvettimdeki uyanışa açmaktı seni
Kıyl-u kal’ım benim ,vazgeçişlerim sessizde kalışım.
Vazgeçişlere dayandık önümüzde uzun yol,
Gerimizde bekleyenler özleyenler yalandan sevenler,
Akşamları deniz kokusuyla doldururduk içimizi.
Öyle sessizdiki koyu denizden gelen dalga sesleri,
Nasırlı ellerimle okşardım seni.
Halvetim benim,ay karası kaşlım.
Öyle derin ve umutlu ki düştüğüm yer
Gözlerimde sen vardın kalbimde tenin
Bir de gözlerin..
Hecelemiyorum artık ölüşlerimi
Halvetim benim,evrendeki tek melodim
Ne de çok seversek o kadar güzel
Ne kadar çok yanarsak o kadar güzel.
(Kendi yazmış bulunduğum şiir.)