İnsanoğlu Tanrı hakkındaki düşüncelerinin gerçekçi bir muhasebesini yapacak olursa tanık olduğu olayların bilinmeyen, gizli kalan nedenlerini dile getirmek için çoğu zaman “tanrı” sözcüğünü kullandığını kabul etmek zorunda kalır. Bu sözcüğü, nedenlerin kaynağını bulamadığı, doğal olanın kaynağı anlaşılır olmaktan çıktığı zaman kullanır.Ya da nedenleri birbirine bağlayan zincirin halkalarını kaybettiğinde,sonucu Tanrı’ya bağlayarak sorunu çözer ve araştırmasına son verir. Bu yüzden, bazı olguların kaynağını tanrılara bağladığında, aslında zihnindeki karanlığın yerini, hayret duygusuyla önünde eğildiği alışılmış bir sese terk etmekten başka bir şey yapıyor mu?
Birbirine karşıt iki olasılığı zihninde taşıma zahmetine katlanmak istemiyor gözüken birçok kişi tek bir yanıt bekliyor bu konuda. Tek olsun da nasıl olursa olsun yanıt.