"Benim en sevdiğim taş kaledir," dedi sonra. "Ona dikkat etmen gerektiğini düşünmezsin. Dürüst bir taştır. Gözünü vezirin, atın, filin üstünde tutarsın çünkü onlar içten pazarlıklıdır. Ama çoğu zaman kaleye yenilirsin. Dürüstlük her zaman bizim zannettiğimiz gibi bir şey değildir."
Ey gözleri güzellikler şehrinin aydınlık yoluna giden
Ey bakışları şarap kadehine dökülen
Âh, koş ey dudakları sahraların kan kırmızı lâlelerine benzeyen
Yol çok uzak
Ama bu yolun sonunda aydınlık bir köşk var, bekleyen.
Verdiğin o mektup ve acı serzenişlerin yüzünden
Uyku girmedi gece yarısına kadar gözlerime
Ey umudumun mayası, ey uzaktaki dayanağım
Sakın şiirime gizlediklerim için gücenme.