Sara
@Sarabyt
4 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Puan vermedi·330 syf.·
2019 3. kitabı
Reklam
SİNEMADAN ÇIKAN İNSAN
İki saat sonra kalabalığın içinde sinemadan dar sokağa çıkan sanki başka biriydi. Düşünüyordu: Çağımızda geçmiş yüzyılların bilmediği, kısa ömürlü bir yaratık yaşıyor. Sinemadan çıkmış insan... Gördüğü film ona bir şeyler yapmış. Salt çıkarını düşünen kişi değil. İnsanlarla barışık. Onun büyük işler yapacağı umulur. Ama beş on dakikada ölüyor.
Bay C'nin bakışıyla ömrümüz hiçbir şey yapamayacağımız kadar kısa ama düşüncelerimizi değiştirecek kadar etkilidir. Bencilliğimizin yanı sıra içimizdeki şefkat yardımı dışa vurmak istiyoruz fakat bencilliğimizden fırsatımız kalmıyor. Başkalarının iyi şeyler yapacağını ummamız bile bencilliğimize dayanıyor. Zaten insan en az umutlanması gerektiği zaman en çoğu umuyor. Bencilliğimizden kurtulup biz de hep birlikte bir şeyler yapmaya başlayınca değiştirebileceğiz bu dünyayı.
Sokak sinemadan çıkmayanlarla dolu; asık yüzler, kayıtsızlıkları, sinsi yürüyüşleriyle onu aralarına alıyorlar eritiyorlar. Bay C tek düzeliklere baş kaldırır. Tek düze insanların farklılıkları nasıl asimile ettiğini sorgular. Ne yamansınız, dökme kalıplarınızla bir şeyi onlara uydurmadan rahat edemezsiniz. Aynı şeylerin tekrarlanmasına ve tek tip şeylerin oluşuna karşıdır aslında.
"Durağa geldi. 'Bunları kurtarmanın yolunu biliyorum. Kocan sinemalar yapmalı. Bir gün dünyada yaşayanların tümünü sokmalı bunlara. İyi bir film görsünler. Sokağa hep birden çıksınlar...' Kafasından geçene güldü. Duraktakiler dönüp baktılar. Kadının biri kaşlarını çattı." Sahi bu normları, kim belirlemişti? Kime göreydi? Gülmek eden rahatsız edici ya da bir kadın açısından davetkârdı? Bu normlar neden var ki? İnsan kendin sahip çıkamadığı için etrafını mı kısıtlıyor aslında? Ne kadar yobazca özgürlük adına eylemler yapıp oluşturduğumuz normlarla kendimizi
Puan vermedi·264 syf.·
2018 11. kitabı
