Sara Önal
@Saraonal
Hayatın bize getirdikleri için gözyaşı dökmeye ne hacet? Hayatın kendisine şöyle bir bakmak bizi gözyaşlarına boğmaya yetmez mi?
Bazı şeyleri değiştirme gücümüz olmayabilir ama bunlar karşısında şu veya bu tepkiyi vermekte özgürüz ve ancak kaçınılmaz olanı hemen kabullenirsek bizi öteki canlılardan ayıran özelliğimize yani gerçek özgürlüğümüze kavuşabiliriz.
Tabii, karşımıza çıkan bütün engelleri öylece kabullenmiş olsaydık, insanlık bugün çok daha az başarı elde etmiş olurdu. Yaratıcılığımızı körükleyen en önemli şey, "Bu böyle olmak zorunda mı?" sorusudur.
Dışarıdaki gürültü patırtı hiç dinmeyebilir, yeter ki içimizden yükselen sesler bize rahatsızlık vermesin.
"Bana ne kadar ilerleme kaydettiğimi soruyorsun. Kendi kendimle dost olmaya başladım." Bu gerçekten de büyük bir meziyet;... emin ol, böyle bir adam ütüm insanlıkla dost olabilir.