“Gelin, benim dostlarım,
Çok geç değildir henüz yeni bir dünya aramak için...
çünkü benim amacım
Ölünceye kadar yelken açmaktır ötesine gün batımının...ve
Eski günlerdeki gücümüz olmasa da artık
O yeri göğü titreten, biz yine biziz
Hâlâ mangal gibi yüreğimiz var,
Zaman ve kader yıpratsa da bizi, irademiz kuvvetli
Çabalamak, araştırmak, bulmak ve pes etmemek için.”
Ah ben! Ah hayat! Yineleyip duran soruların,
Uçsuz bucaksız vefasız silsilesinin,
Aptallarla dolu şehirlerin...
Ortasında ne faydası var, ah ben, ah hayat?
Cevap
Yaşıyorsun işte -Hayat var hüviyet de öyle,
Zorlu oyun devam ediyor, belki sen de katılırsın bir dizeyle.
Tıp, hukuk, bankacılık -bunlar hayatı sürdürmek için gereklidir. Peki ya şiir, romantizm, aşk, güzellik? Bunlar ise uğruna hayatta kaldığımız şeylerdir.