İleri derecede yaşlanıp başkalarının eline düşmeye, Kur'an-ı Kerim'in ifadesiyle "erzel-i ömür" denir. O yaşta insan kendine bakamayacak hâle gelir, bildiğini unutur, bilmesi gerekenleri hatırlamaz. Erzel-i ömür, hayatın en kötü devresi, en verimsiz çağıdır. Biz de Sultân-ı Enbiyâ Efendimiz gibi erzel-i ömürden Allah'a sığınalım.