Söz kısa bir uzamı aşar, ama anında yok olup gider, oysa yazı zaman ve uzam içinde yolculuk yapar. Bunun nedeni sözün canlı, yazınınsa ölü olmasıdır. Yazı onu canlandırması için söze gereksinim duyar.
Korkunun tek ilacı insanın tüm varlığıyla kendini tanrının istencini bırakmasıdır.
İnsan içinde kaos barındırmalı ki, dans eden bir yıldız doğurabilsin.
Müzik coşturduğu kalabalıkları tek bir ruhta birleştirmeyi başarır.
Kısa bir süredir, adına insan denen hasatın çoğalması yüzünden doğanın ölüm tehlikesi ile karşı karşıya kaldığını biliyoruz.