Aklımıza gelebilecek her şeye sahip olsak da asla kendimizi tatmin olmuş hissetmiyor ve daima gelecekteki meçhul şeylerin peşinden koşuyoruz, çünkü şu anki şeyler bizi doyurmayı başaramıyor. Ben onların bizi tatmin etmemeleri için ortada herhangi bir neden bulunduğunu sanmıyorum, bence sorun bizim onları güçlü bir şekilde yakalayamamamızda yatıyor.
Kaçmaya görsün arzumuzun nesnesi bizden,
dünyanın merkezi o oluverir hemen,
ama onu elde etsek de bu bize yetmez,
insanın sahip olma ihtirası asla bitmez.
Bir şeyden tatmin olmamamız ve tutkuyla hayal gücünün etkisi altında neye ihtiyacımız olduğunu ayırt etmeyi başaramamamız kusurlu olduğumuzun en önemli kanıtı değil mi?