Aleyna
@Sarfinazar
Kitap cümlelerine sıkışmış bedenler
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Ensest
Depresyon, bastırılmış çatışmalarla mücadele eden ensest kurbanlarının kendilerini en net ifade ediş biçimidir. Genel olarak hayatlarına vakıf olan bir üzüntüden, tam anlamıyla felç edici bir depresyona kadar değişir duygularının gücü.
Ensest kurbanlarının çoğu, özellikle kadınlar, yetişkin olduklarında kilolu vücutlara sahiplerdir. Kilo, kurbana iki farklı yarar sağlar.
1) Kurban kilonun erkekleri ondan uzak tutacağını düşünür.
2) Büyük ve heybetli vücutlarını fiziksel güç ve kuvvetin bir yanılsaması olarak görürler. Kilo vermeye başladıklarında kendilerini tekrar çaresiz ve korumasız hissedip korkuya kapılabilirler.
Sık sık tekrarlayan baş ağrıları da ensest kurbanlarının hayatının bir parçasıdır. Bu baş ağrıları sadece bastırılmış öfke ve endişelerinin fiziksel yansıması değil, ayrıca bir kendi kendini cezalandırmadır.
Ensest kurbanları alkol ve uyuşturucu bağımlılığına karşı duyarlılardır. Alkol ve uyuşturucu, karşı geçici de olsa etkili bir ağrı kesicidir; ensest kurbanlarına acılarını unutturur, hissettikleri boşluğu dolduruyormuş hissini verir. Maalesef problemleriyle ne kadar geç yüzleşirse, acısı da o kadar uzun sürer.
Nedenleri hakkında sadece tahminlerde bulunabildiğimiz halde çocuklarını döven anne-babalarda benzer özellikler bulabiliyoruz. Öncelikle bu kişilerin itki kontrolünün olmadığını görüyoruz. Çocuklarına fiziksel olarak zarar veren anne-babalar ne zaman olumsuz duyguların ön plana çıktığını bir ruh hali içerisine girseler boşalmak için çocuklarına saldırıyorlar. Stresle savaşmak için geliştirdikleri bir yöntem sanki çocuklarını dövmek. Hissettikleri itki, itici güç ve yaptıkları, yani dayak, ayrılmaz bir bütün onlar için.
Çocuklarını döven anne-babaların çoğu, kendileri de çocukken dayak yemişlerdir. Yetişkin birer birey olduklarında da çocuklarında ne öğrendilerse onu uygularlar. Küçük yaşta, duygularla, özellikle öfkeyle başa çıkmanın tek yolunun şiddete başvurmak olduğunu öğrenmişlerdir.