"Sen mutlu ol diye.." yahut "Sen seversin diye.." yapılan incelikli bir gayret, bir hatırlayış, kalpleri birbirine ısındırmakla kalmaz, nice saklı yaraya da merhem olur.
En iyi bildiğimizi sandığımız soruda yanılabilir, en hızlı koştuğumuz anda aniden yorulabiliriz. Sanki herkes tammış da bir tek biz eksiğız gibi hissedebilir, çok başlayıp her defasında yarım bırakmış olabiliriz.
Olur öyle, burası dünya, ebeveynlik zor....