Hanife
@Satellite
Lisans
23 Mayıs
36 okur puanı
Mayıs 2017 tarihinde katıldı
Spinoza'nın savunduğu gibi, ben bedenim
ile beynimde ve yüreğimde sınırsız ve benim için çözülmez bir karışıklığa sahip olan olaylardan ibaretim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Burada, bildiklerimizin güvertesinde, bilinmezler okyanusuyla temas içinde dünyanın gizemi ile güzelliği parıldıyor ve nefesimizi kesiyor.
Bilinç belki her insanın yaşamının son anında, tam da bilincini muhtemelen sonsuza kadar kaybetmeden önce sorması beklenebilecek şu soru itibarıyla herkes için ilginç: 'Peki ama neydi bu? Garip bir rüya mı sadece?'
Bir başka insana «inanmak» demek onun tutumundan, kişiliğinin özünün ve sevgisinin değişmezliğinden emin olmak demektir. Bunu söylerken, bir insan fikirlerini değiştiremez demek istemiyorum, ancak temel dürtüler aynı kalır: Örneğin yaşama ve insan onuruna verdiği değer onun bir parçasıdır, değişmez.
Okunacak kitaplar, kitap kulübünce seçilir. Filmler filmcilerle sinema sahipleri tarafından verilen ilânlarla saptanır. Geride kalanlarsa,
hep yeknesaktır: arabayla pazar gezintisi, televizyon programları, kâğıt oyunları ve toplantılar. Doğumdan ölüme, pazartesinden pazartesiye, sabahtan akşama tüm faaliyetler düzenlenmiş bir örnek hale getirilmiştir. Böylesi bir düzenin ağına düşen kişi, insan olduğunu, tek bir birey olduğunu nasıl hatırlar? Düş kırıklığıyla, üzüntüyle, sevgi özlemi, hiçlik ve ayrı olma korkusuyla doluyken yaşama şansına bir kez sahip olduğunu nasıl aklına getirebilir?