Fitnat'ın o güzel yüzü... o ince vücudu.... o nazlı bedeni... odanın ortasına yayılmış!
Al kan içinde kalmış!
Gözleri donmuş görmez! Dili kurumuş, söylemez! Ne kadar çağırsan işitmez! Ne yazık! Bir cansız nesne hükmüne girmiş! O akıl... o zeka... o zihin... o hoşluk... o acıma... o sevecenlik... o aşk... o sevgi... ne oldular, nereye gittiler, nereye uçtular?
O kadar güzelliği olan Fitnat'ın yüreği, nasıl oldu da her duygudan soyutlandı?
O duygular ne oldu?