Bütün eski komünistler gibi Turgut Bey'in de aslında demokrat olmadığını, islamcılığı sindiriyor diye askeri darbeyi mutlaka memnuniyetle karşıladığını,ama solculuğa leke sürdürmemek için numaradan karşı çıkıyor gibi yaptığını söylüyordu.
Mutluydular, ama bizdeki gibi lüzumlu lüzumsuz ikide bir gülmüyorlardı. Çok ciddiydiler.
Belki de bu yüzden mutluydular...
Hayat sorumluluk getiren ciddi bir işti onlar için. Bizimkisi gibi körü körüne bir uğraş, bir acı imtihan değil.
Kendimi o kadar rahat hissettim ki, yemeğin sonunda uzanıp pastadan ikinci dilimi aldım. Kimse de farketmedi bunu, fark ettilerse bile doğal karşılar.
Bunu sonra çok düşündüm çünkü.
Sana acıyorlar mıydı?
Türk olduğun, zavallı, yalnız ve yoksul bir siyasal sürgün olduğun için, canı sıkılan sarhoş Alman gençleri eğlence olsun diye senin gibi kimsesiz Türkleri yakıyor diye sana şefkat duyuyorlar mıydı?