Sevdayı bin türlü kayda esir ediyorlar, muayyen bir ömrü olan bir hissi zorla hapsetmek çalışıyorlar, hep aynı şeyi sevmek için müebbet vefa yeminleri veriyorlar...Daima aynı şeyi sevmek, aynı hatırlayamadım bağlı kalmak ne fena...
Dünyada en çok iğrendiği insanlar, zengin ve mesut insanların etrafında yaşayan, onların saadetlerinin kırıntılarıyla bahtiyar olmaya çalışanlardı. Adi bir kulübe penceresine asılmış süslü bir perde, genç bir kadının çamaşır ve bulaşıktan porsumuş parmağına taktığı yüzüğe daima acımış ve gülmüştü. Bunlara ne lüzum vardı?
Evet, her biri bir ayrı hikaye olan davaların hemen hepsinin altında para...Onu hep başkasının kesesinden, gırtlağından sökmek için sonu gelmez bir boğuşma...