Murat Can Çetinkaya
@Sawow
Ergenliğin ardından gelen (örneğin ebeveynden ve evden ayrılmak; nişanlanmak ve evlenmek; kariyer seçimi gibi; çoğunlukla bireyin akıl hocalarıyla olan ambivalans bağlarının üstesinden gelmesini gerektiren) yaşamsal görevler, yeniden yakınlaşma alt evresinin iniş çıkışlarını yeniden canlandırır. Bu yüzden, ergenlikten daha az bir düzeyde olsa bile, genç yetişkinlikte de kendilik ve nesne sürekliliği test edilir. Nesne sürekliliği daha sonra çocuk yetiştirmenin zorluklarıyla da gerginliğe uğrayabilir.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Anna Freud 4-5 yaşındaki küçük bir kız çocuğunun annesinin bir fotoğrafına sahip olmasının neden son derece önemli olduğunu nasıl açıkladığından bahsetmiştir. Kız ona "Böylece onları uzunca bir süre göremediğinde onların tamamen kötü olduklarını düşünmezsin" demiştir. Anna Freud konuşmasına şöyle devam etmiştir: "Bu tam olarak nesne sürekliliğinin anlamıyla örtüşmemektedir, çünkü nesneyle olan agresif veya öfkeli ilişki de hala bir ilişkidir... Bir sonraki adım nesneyi tamamen kaybetmek olabilir, çünkü nesne hayal kırıklığı, acı ve engellenme yaşatmaktadır. Ama her ne olursa olsun birisi ona iyi ya da kötü bir biçimde bağlanmıştır. Bence bu nesne sürekliliğidir."
Kernberg, Borderline hastaların yeniden yakınlaşma alt evresindeki çatışma ve ambivalansı başarılı biçimde çözümleyemedikleri konusunda Mahler ile aynı fikirdedir.
Nesne sürekliliğindeki en ciddi bozulmalar tekrarlayan veya uzun süreli yoksunluk yaşamış, örneğin yurtlarda ya da birden çok koruyucu aile yerleşiminde kalmış çocuklarda görülür. Bu çocuklarda dil ve düşünce gelişimi gecikmiş olabilir ve insanlarla olan duygusal bağlar özdeşimlerin oluşumunu ciddi biçimde kısıtlayıcı şekilde sığ ve dağınık olabilir. Engellenme yaşadıklarında hemen yeni nesneler ararlar. Yakınlık, şefkat veya empati kapasiteleri düşüktür. Bir toplama kampı kurbanının analizi hastanın nesne ilişkilerinin son derece ilkel olduğunu, öyle ki ihtiyaçlarını giderecek bir nesneden ziyade ihtiyaçlarının tatminini istediğini göstermişti.
6 ila 14 ay arasında, ayrışma bireyleşme sürecinin farklılaşma ve alıştırma alt evrelerinde, bebeğin yabancı anksiyetesi ile ve anneden fiziksel ayrılığın ve nesneyi kaybetme korku sunun doğurduğu anksiyete ile başa çıkmayı ve bunları tolere edebilmeyi öğrenmesi gerekir. Alıştırma alt evresinde bu yönde bir ilerleme kaydettikten bir süre sonra, çocuk yeniden yakınlaşma alt evresinin zorunlu akışıyla ortaya çıkan intrapsişik ayrışmanın getirdiği ayrı olmanın ve yalnız olmanın acı verici duygularıyla başa çıkma göreviyle karşı karşıya kalır. Nesneyi kaybetme korkusuna ek olarak, çocuk artık nesnenin sevgisini kaybetmekten de korkmaktadır. Bunu takip eden, kısmen özdeşim vasıtasıyla yeniden yakınlaşma krizi sırasında anneyle olan ilişkide var olan ambivalans ve çatışmayı çözme gereksinimidir. Bu yeni dengesizlik evresi üçüncü yılın sonlarına değin çözümlenmez, bu dönemde de çocuk kastrasyon anksiyetesi ile ilişkili çalışmaların doğurduğu yeni bir dengesizlik ile karşı karşıya kalabilir.