Bunun üzerine İblis Allah'a dedi ki:
"O tertemiz nur bana apaydlık olarak göründü ya; lanetinden ne korkum var? Lanet de senin rahmet de. Kul da senin, kısmet de! Benim kismetime lânet düştüyse ne gam. Alemde hep tiryak olacak değil ya, zehir de lâzım! Halkı gördüm, hiç biri lanetini istemiyor. Ben, küstahlık ettim, senin lanetini kabullendim. Laneti kabul eden kulun yok. Laneti kabul eden kul, yalnız benim. Benim gibi bir düşkün kullarının içerisinde hiç mi hiç bulunamaz!