Saydâlani
@Saydalani
İstanbul
19 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Reklam
Evet, bir kuş gibi, kaybedeceği hiçbir şey olmadan yaşamak isterim.
Mümkün mü?
"Sahip olduğun hiçbir şeyi kalbine sokmazsan, kader onu senden almayı dilediğinde söke söke almak zorunda kalmaz." diyor Seneca.
Mümkün yani..
Bazıları kazana kazana ilerler, bazıları kaybede kaybede.. Önemli olan her iki durumda da kazanmaktır.
Mümkün mü?
" Mümin her durumdan hayır kazanmasını bilerek çıkan kişidir." diyor Efendim.
Mümkün demek ki..
Son gün kazanmamız için bugün kazanmamız şart değil..
Ömrümüz sırat köprüsünden düşme korkusu ile varma heyecanı arasında geçiyor, yaşamaya çalışıyoruz işte.
Yorgunluğun zevki ile zevkin yorğunluğu arasında koşup duran, dengesizlikler içinde dengenin kendisiyiz biraz da.
Bu yüzden düşmemeye çalışmak, hata yapmadan ilerlemek istemek, kusursuz olmayı dilemek insan ruhunu çok yoruyor.
İnsan olmamaya çalışmak yoruyor bizi. Fıtratımızı kabullenmemek, acizliğimize kör kalmak yoruyor.
Hep dahası olmak istiyoruz...
Her işi biz halleder, her kalbi biz yönetebilir, her şeyin en kusursuzu biz olabiliriz gibi geliyor.
Olmuyor...
Olmayınca hayal kırıklıklarını yerden topluyor, toplarken "evde japon yapıştırıcısı var mıydı acaba ya?" derken buluyorsun kendini.
"İnsan" olmanın konforuna kaçmak gerekiyor.
Ve en çok kendine merhamet etmek...
Bazı yaşlı insanlar var . Her şeyi unutuyorlar.Çocuklarını hatırlamıyorlar,yaşlarını bilmiyorlar.Bir namazı unutmuyorlar.Kılıyorlar acaba kıldık mi deyip yeniden kılıyorlar.İşte bu cam kırıldığı halde manzarayı içinde saklaması gibi..
Reklam