Babam hiçbir şey anlatmadı. Zaten paketin içindekiler her şeyi anlatmaya yetiyordu.
Annemin yırtık ayakkabısı içimi acıtıyor, soluk pembe renkli mantosu içimden bir parça koparıyordu sanki..
Eğer uslu durursan her şeyin yoluna gireceğini söylenerek büyütülen çocukların hayatı boyunca kaybetttiklerini sanırım ilk kez o gün anlamıştım ve babamı ilk kez o gün ağlarken görmüştüm
(Uzun Hikaye)
Hayatlarımızdaki başka boşluklara doldurduğumuz bir şey mi acaba annelik? Bize bağımlı, tehlikesiz ,ne zamandır bulamadığımız, şahane bir sevgi mi mesela?
Arayış iştiyakına düşmeden ilerlenemez.
Eğer Allah'ın muhteşem sonsuzluğu karşısında haşyet,merak ve hayranlık halinde değilsek saflık, nurlanma ve aşk seviyelerine yükselemeyiz.
Bize kendimiz üzerinde düşünme gayreti vermeyecek bir şeyi okumak,dinlemek,izlemek veya özlemek tamamen vakit kaybıdır. Fakat eğer yolunu biliyorsak her şey bize kendimizi hatırlatacaktır.