Saye

Saye
2.17 ;
‘İki insan arasında hep tek yol var sanıyordum o güne kadar. Sen birine kendini ne kadar yakın hissedersen o da sana o kadar yakın hisseder. Oysa hissedilen yakınlık başkaydı, gerçekte olan başka. İki insan arasında her zaman iki yol vardı. Sen onu yanında sanırken o seni köprülerin ardından izleyebilirdi. Herkes kendi aklının içinde yaşıyordu. Ve gerçeği bilemezdin. Neredeyse hiçbir zaman…’
Alıntı
Reklam
“Sana hiçbir zaman veda edemem ben, senden gidemem.”
Araştırmalar düşüncelerimizin, inançlarımızın ve tutumlarımızın sağlığımız üzerinde de etkili olduğunu göstermektedir. Bu durum, bir ilacın ya da tedavinin işe yarayacağına dair inancımızın o ilacın işe yarama olasılığını artırdığı anlamına gelmektedir. İçtiğimiz hap basit bir şeker olsa bile onun işe yarayacağına inanmamız gerçekten işe yaramasına sebep olur. Beyinle ilgili yapılan güncel araştırmalar plasebo etkisini açıklarken, düşünmenin de Sir beyin aktivitesi olduğunu ve düşüncelerin bedensel belirtileri gerçekten değiştirebileceğini söylemektedir.
Alıntı
“Ben senin neyin olayım?” “Saçlarınla gecem ol. Yıldızım ol, ayım ol… Sonra gün doğsun gözlerinde. Güneşim ol, gökyüzüm ol.”
Alıntı
"Acaba hangimizin içindeki katil yenerdi? Düşünsene, başka bir evrende birer katil olduğumuzu.” “Başka bir evren?" "Başka işte…" "Biz seninle ancak düşman katiller olurduk ve işin sonunda muhtemelen ikimizden biri geberirdi." "Yok. Birlikte yaşayamıyorsak, birlikte ölürdük."
Alıntı
Reklam