Reklam
“Tendeki kirden kurtulmak kolaydı, bunun için bir kova su yeterdi. Ya ruhtaki kir ne olacaktı? Bunun için kaç kova gerekliydi?”
Bana seslen, senin sesin geceyi kelebeklerle süslüyor. Bana bak, senin bakışın bana bir yuva oluyor.
Ey aydınlık sabahım, gülümse bu upuzun gecelerin ardından. Senin gülüşünün her mucizesi beni kendime bigâne yapıyor.
Ey huzurun mavisi, benim kurumuş çölüme yağmur ol. Seher vakti; bahçem, ağaçlarım sana yuva yapacak.
Reklam