Bizi hatırlamadığına eminim; bir sayıştay denetçisinin dul kalmış karısını ve henüz ergenlik çağındaki sıska kızını. Sonuçta küçük burjuva hayatımızın yoksulluğu içinde, kendi halinde yaşayan insanlardık. Belki de isimlerimizi bile duymamışsındır, çünkü kapıda ismimiz yazılı değildi ve kimse gelip bizi sormazdı. Zaten öyle çok zaman geçti ki! On beş, on altı sene. Yoo, kesinlikle hatırlamıyorsundur sevgilim, buna eminim. Ama ben her detayı tutkuyla hatırlıyorum, senden ilk kez bahsedildiği ve seni ilk kez gördüğüm günü, hatta saati şimdi bile hatırlıyorum. Hem nasıl hatırlamam, benim için hayat o zaman başlamıştı. Sana her şeyi en başından anlatacağım için beni hoş gör sevgilim. Senden rica ediyorum, ben nasıl ki hayatım boyunca seni sevmekten yorulmadım, sen de beni dinleyeceğin bu on beş dakikanın seni yormasına izin verme.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sana tüm hayatımı, aslında seni tanıdığım gün başlayan hayatımı anlatmak istiyorum. Senden öncesi puslu ve bulanıktı, artık hatıralarımın bile girmek istemediği, yüreğimin bile unuttuğu, tozlanmış ve örümcek ağıyla sarılmış şeylerle ve insanlarla dolu olan sıradan bir mahzenden ibaretti.
Seninle yalnız konuşmak, sana ilk kez her şeyi anlatmak istiyorum; hayatımı mutlaka öğrenmelisin, hep senin olan ama hiç bilmediğin hayatımı. Ancak sırrımı ben öldükten sonra, artık cevap vermen gerekmediği zaman öğrenmelisin, kol ve bacaklarımın buz kesip beni ateş nöbetleriyle sarsması resmen sona erdiğinde. Şayet ölmezsem, bu mektubu yırtıp atacağım ve her zaman yaptığım gibi susmaya devam edeceğim. Şayet bu mektup sana ulaşmışsa, bil ki ölü bir insanın hayatını okuyorsundur, doğduğu andan son nefesini verdiği ana kadar her zaman senin olan hayatını. Sözlerimden korkma; ölü bir insanın beklentisi olmaz; ne aşk, ne merhamet ne de avuntu dilenir. Sadece sana sığınan acımın bana söylettirdiklerine inanmanı istiyorum. İnan bana, senden tek istediğim bu; kimse biricik çocuğunu ölüme teslim ettiğinde yalan söylemez.
Bazen gözlerim kararıyor, bu mektubu sonlandıramayabilirim. Gelgelelim gücümü toplamak ve sadece bir kereliğine, şu an seninle, beni hiç tanımamış olan sevgilimle konuşabilmek istiyorum.
Üstelik bu korkunç saatlerde her zaman her şeyim olan seninle konuşmazsam, başka kiminle konuşabilirim ki?