"Kimdi o?" diye sordu kız arkadaşım. Ona hemen cevap veremedim. Adını söylemem imkânsızdı; o dakikadan itibaren ismin benim kutsalım, sırrım oluvermişti.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Elimde olmadan sana kapıyı açmak için uzandım ve önüne çıktım, neredeyse çarpışıyorduk. Sanki beni kucaklamak istiyormuş gibi sıcacık ve yumuşacık bir bakış attın bana, evet, başka şekilde ifade etmem imkânsız, nazikçe gülümsedin ve sanki mahrem bir şey söyleyecekmiş gibi son derece kısık bir sesle "Teşekkür ederim, genç bayan" dedin.
Hepsi bu kadardı sevgilim, ama senin o sıcacık ve yumuşacık bakışını hissettiğim anda abayı yakmıştım sana. Kısa bir süre sonra, insanı kendine çeken, sıkı sıkı saran ama aynı zamanda insanı soyan, o erkeğe özgü doğuştan baştan çıkartıcı bakışını, yanından geçen her kadına, alışveriş yaptığında tezgâhtar kızlara, sana kapıyı açan oda hizmetçilerine bile yönelttiğini, bu bakışının arzu ve meyil ifade etmediğini, kadınlara olan şefkatinin bakışlarını istemeden yumuşattığını öğrenecektim. Ama on üç yaşındaki ben bunu bilmiyordum, sanki ateşe düşmüş gibiydim. Şefkatinin sadece bana karşı, yalnızca benim için olduğunu sanıyordum ve o an içimdeki ergen kadın uyandı; o kadın, sana ebedi bir aşkla bağlanacaktı.
Neticede henüz on üç yaşındaydım ve bana seni sinsice izleten tutkulu merakımın, bir çocuğun âşık olması anlamına geldiğini henüz bilmiyordum.
Sevgilim, benim için, yani bir çocuk için nasıl bır mucize olduğunu, nasıl da çekici bir gizem olduğunu şimdi anlıyor musun? Birçok kitabın yazarı olduğu ve o kocaman dünyada tanındığı için derin bir saygı duyulan bir insanın bir anda son derece genç, kibar, bir çocuğun neşesine sahip yirmi beş yaşında bir adam olduğunu keşfetmek! O günden itibaren evimde, o gariban çocuk dünyamda senden başka hiçbir şeyin ilgimi çekmediğini, on üç yaşın vermiş olduğu dikbaşlılığın ve delici inadın sadece senin hayatının ve varlığının etrafında dönüp durduğunu söylememe gerek var mı?
Sen iki karakterli bir insandın sanki; bir yandan sıcakkanlı, neşeli ve kendini oyunlara, maceraya adamış genç bir adam, diğer yandan da sanatında son derece ciddi ve sorumluluk sahibi olan, iyi bir okur ve bilgili bir adam. Herkesten farklı şekilde ben, ikili bir hayat sürdüğünü daha en başta, bilinçaltımda anlamıştım; bir yandan yüzünü büsbütün dünyaya gösteren aydınlık bir hayat, diğer yandan sadece senin bildiğin kapkaranlık bir hayat. Bu anlaşılmaz derinlikteki ikilik, benliğinin gizemi olan beni, yani on üç yaşındaki bir çocuğu ta en başından büyüleyerek kendine çekmişti.