Burçin
@Sayfa33
567 okur puanı
Aralık 2015 tarihinde katıldı
“Bilgi, bana bir harita odası gibi geliyor. Ne zaman kütüphaneye gitsem, bende bu etkiyi bırakır, öğretmenlerin oynadığı rol, öğrencilere harita odasının içindeki şeyleri sistemli bir şekilde öğretmek. Öğretmenler, harita odasında dolaşmamıza yardım eden kılavuzlardır, o kadar. Bu onların kafasında olan bir şey değil. Onlar yapmıyor bunu, onlar yaratmıyor. Bunların hepsi harita odasında var, onlar da bu odada nasıl dolaşılacağını, nereye el atılacağını biliyorlar. Görevleri de, bu odada kaybolabilecek olan yabancılara yol göstermek. Ama ben kolay kolay kaybolmam. Ben, yerimi görmesini bilirim. Genelde nerdeyim bilirim.”
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kendi potansiyeline iman edenler +1
“Bilgisinin azlığından doğan bir alçakgönüllülüğün yanı sıra, kendi gücüne de bir iman belirmişti içinde.”
“Dar kafa” hafif kalmış.
“Ruth, insan denen yaratığı, kendi derisinin renginin, kendi inanışlarının, kendi siyasetinin en iyi olduğuna ve dünyanın dört bucağındaki diğer insanların kendilerinden daha az şanslı bulunduğuna inanmaya iten o her zaman rastlanan dar kafaya sahipti.”
Sen kaybetmekte olduğunu görerek geri çekilme manevrası yapıyorsun, bencilliğin ise senin bu geri çekilme manevranı öyle bir tersine çeviriyor ki, sen sözde olağanüstü özveride bulunan soylu bir kahraman olup çıkıyorsun.
“Her şeyin, teneffüs ettiği havanın bile iğrenç, bayağı olduğunun farkındaydı. Ruth'un yaşadığı evin güzel, sessizlik dolu havasından ne kadar farklı diye düşündü. Orada her şey saygı ve sevgiye dayanıyordu, insanlar manen birbirine bağlıydı. Burada ise her şey maddi, hem de en rezil şekilde maddiydi. Sefaletin tek ölçütü paraydı, yalnızca para.”