YAŞAMAK GEREK
Yaşamak gerek azizim,
Dolu dizgin duygularla
Öylesine ve ölesiye.
Anlamak gerek
Yeryüzünü ve gökyüzünü,
Boş bakmayan gözlerle
Bakmak ve anlamak.
İçmek gerek asi sularından
Pınarların, çeşmelerin,
Yaşamayı tatmak için
Avuç avuç.
Dokunmak ve hissetmek gerek
Bir kelebeğin kanadındaki özgürlüğü
Usulca ve çekinerek,
Fakat çekinmeden yaşamak gerek
Ve unutmak gerek
Geçmişe utancın öyküsünü.
Yeni öyküler yazmak gerek
Hayata dair,
Geleceğe kucak açan
Umut ve mutluluk kokulu.
Koklamak gerek
Dağların, vadilerin, göllerin
Ve kır çiçeklerinin soluğunu.
Nefes almak gerek
Başka bir dünya olmadığını bilerek.
DELİ
Dileklerim olurdu.
Özlemlerim olurdu.
Sevdalarım olurdu.
Bu “Ben”, “Sen” olurdu sonunda.
Dileklerim olurdu da
Tutmayacağını bile bile,
Yine de her gece, aynı vezinle
Haykırırdım sağır kulaklara.
Ben sana özlemler büyütürdüm
Her günden biraz daha çala çala.
Dünlerime yarınlarımdan katardım.
Yalancı bahar gibi
Gelmek bilmez yarınlar,
Geçip gitmekte ne çok ustalaşmışlar oysa.
Ben dünleri büyüttükçe
Büyürdü sevdalarım,
Büyürdü sevdam,
Büyürdü Sen'inle beraber sevda.
Yüreğim olurdu
Yaşamak için çırpınan,
Suların ortasında.
Kağıttan bir gemi gibi savrulup duran
Oradan oraya.
Pusulası geçmişten,
Düşleri fora,
Limanı uzak...
Hani baksan
Ufukta hep görünür bir alabora.