"Sevgi bazen hiç umulmadık bir yerden gelir, Melodi. Bazen bulutların arkasından çıkmasını beklersin ama o içimizde bir yerdedir. Herkes kendi gökkuşağını içinde taşır. Yağmurdan sonra güneşi görmek yeterlidir...."
Üç kıtanın birleştiği yerde, dünyanın kilit noktalarını elinde tutan büyük bir devletimiz vardı.
Bu devlet, Osmanlı devletiydi.
Yani bizim devletimizdi.
".. Bu kof kalabalığı teskil eden bir sürü yabancı ırklar, milliyetler, artık ayrı ayrı kendi istiklal davalarını ortaya atıyorlardı.. Millet; tarihleri, dilleri, dilekleri, ırkları bir olan insanların tarihi topluluğudur deniliyordu. Mademki eski Osmanlı kalabalığını teşkil eden milletlerden her biri artık benliğine dönüyordu. O halde bu milletler arasında Türk olan kütle içinde bir milli ruh, bir milli benlik duygusu lazımdı.Bu bir kendini buluş ve kendine dönüş demekti."