Sümeyye Dede
@Sdede
42 okur puanı
Mart 2018 tarihinde katıldı
Büyümek için bu kadar delicesine acele etme. Dayanılmaz acı veriyor.
Çocuğumuz büyüyüp benim dırdırcı olduğumu düşünecek, tıpkı benim annemin dırdırcı olduğunu düşündüğüm gibi, çünkü anneler seslerini kesse ve durmadan karşı çıkmadan her şeyi yapsa işler ne kadar da kolay olurdu.
Yorgunum. Yalnızım. Bu yeni hayatın içinde kendimi küskünlüğe batmış, olmak istemediğim bir insan, çocuğum olan o nimet için sürekli şükran duymadığım için sürekli suçlu hisseden bir insan olarak bulmuştum. Sürekli olarak şükran duyuyorum, gerçekten de: Çocuğuma tapıyorum. Ama yorgunum. Yalnızım. Kaybolmuşum.