Bu yıkıcı bir yalnızlık
Bütün bir ülke yalan söylüyor
Bu yıkıcı bir yalnızlık
Bütün bir ülke saygıyla zorbasını seviyor
Bu yıkıcı bir yalnızlık
Bütün bir ülke kendi ruhunu taşlıyor
Bu yıkıcı bir yalnızlık
Bütün bir ülke acısından nefret ediyor
Bu yıkıcı bir yalnızlık
Bütün bir ülke merhametini korkuyla boğuyor.
İnsanların kendi hayatlarını hapishaneye çevirmesinden bunaldım... Kimse iyileşmedi. Ben bunaldım. Kötülük biraz daha girdi evimize... Kimse dönmedi. Ben bunaldım. Uzaklara bakmak çok acı. Sen bunalmadın mı...
Neden bir ben duyuyorum bu yalnızlığı. İçeriyle dışarı arasındaki bıçağı. Eşyalar bir tek benim aklımda mı tozlanıyor. Mavi bazen cezadır deselerdi, yeşil bazen ceza, gökyüzünü indirirdim. İnsan yalan söyler deselerdi, anlamazdım. İnsan ölür deselerdi anlamazdım. Bir çocuğa ölümü sordun mu hiç? Bilmez. İyi ki. Büyüyemezdi yoksa. Ben ne zaman öğrendim bilmiyorum.