Seda Nur

Bu yıkıcı bir yalnızlık Bütün bir ülke yalan söylüyor Bu yıkıcı bir yalnızlık Bütün bir ülke saygıyla zorbasını seviyor Bu yıkıcı bir yalnızlık Bütün bir ülke kendi ruhunu taşlıyor Bu yıkıcı bir yalnızlık Bütün bir ülke acısından nefret ediyor Bu yıkıcı bir yalnızlık Bütün bir ülke merhametini korkuyla boğuyor.
Sayfa 27·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam
Bu çaresiz merhametle hangi yara kabul eder bizi
Sayfa 25·Kitabı okudu
Alıntı
İnsanların kendi hayatlarını hapishaneye çevirmesinden bunaldım... Kimse iyileşmedi. Ben bunaldım. Kötülük biraz daha girdi evimize... Kimse dönmedi. Ben bunaldım. Uzaklara bakmak çok acı. Sen bunalmadın mı...
Sayfa 21·Kitabı okudu
Alıntı
Neden bir ben duyuyorum bu yalnızlığı. İçeriyle dışarı arasındaki bıçağı. Eşyalar bir tek benim aklımda mı tozlanıyor. Mavi bazen cezadır deselerdi, yeşil bazen ceza, gökyüzünü indirirdim. İnsan yalan söyler deselerdi, anlamazdım. İnsan ölür deselerdi anlamazdım. Bir çocuğa ölümü sordun mu hiç? Bilmez. İyi ki. Büyüyemezdi yoksa. Ben ne zaman öğrendim bilmiyorum.
Sayfa 20·Kitabı okudu
Alıntı
Biz hepimiz Bir mutsuzluk töreninde Varlığıyla yaralı Birer yeryüzü ağrısıyız.
Sayfa 19·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam