Hayatta en zor sınavlardan biridir bizim için değerli olanları yitirmek. Kalbimizin kırılması, parçalanması, ufak tefek kavgalar hepsi kocaman sorunlar olur. Çünkü hayatımızın baş kahramanlarından biri olan, canımızın bir parçasını feda etmişizdir. Zordur mücadeleler, sığınacak liman yıkılmış gibi hissederiz. Fakat unutmamız gereken başka bir durum daha var. Her ayrılık için bir kavuşma vaat edilir. Hayata karşı olan yalnızlığımızda bunu dikkate alarak bir gün acımızın ferahlığa dönüşeceğine inanarak daha sıkı basmalıyız yere. Evet en değerli varlığımızı yitirmiş olabiliriz fakat eylemlerimizin, yaptıklarımızın onu üzmemesi gereken hareketler olduğunu fark ederek davranışlarımıza daha bir özen göstermeliyiz. Özlemini duyduğumuz duyguya sıkıca sarılıp gurur verici evlat olmalıyız.