Oğuz Atay gibi yazmış yazar, çoğu cümle bir birinden bağımsız ama ana tema bir aşk kaygısı. Tuhaf bir kitap. Belki 50 yıl sonra Oğuz gibi kıymeti bilinir.
11 yaşında lösemi hastalığına kapılan ve hastalığı yenen küçük bir kızımızı anlatıyor. Okurken salya sümük ağladım. Donör olmak, kök hücre vermenin ne kadar önemli olduğunu değinilmiş, yarın ilk iş kök hücre vereceğim. Yayınevi kitabın gelirini lösev tarzı yerlere bağışlamış. Mutlaka okuyun, okutun. Destek olalım.