"İnsanda neşe hissi uyandıran bölümlerine bakmayın, Beethoven bu senfoniyi bir yas döneminde bestelemiş" demişti programı sunan kadın. Sevdiği birinin intiharının hemen ardından belki; yahut bir aşk acısının, bir ayrılığın ertesinde. Ayrılığın yası, ölümün yasından uzundur. Ruhunu esir eden ve kulaklarını gitgide sağırlaştıran dünya acısıyla baş edebilmenin yolunu arıyordu Beethoven. Yıpranmış defterinin sarıya çalan sayfalarını dolduran, notalar değil kalbinden saçılan kıvılcımlardı. Bazı şarkıların notaları, insanın çektiği acılardır."
"İnsanları endişelendiren, üzüntüye boğan günahkar olmaları değil, başkalarının kendilerinden daha iyi, daha masum olma ihtimaliydi; şehrin kötülerle dolu olduğunu düşünmek onları rahatlatıyor, teselli veriyordu."