Kardeşlik; kan bağı olsun olmasın, bana verdiğinin daha iyisini ona ver! diyebildiğin, bana geldi ona gelmesin diye dua ettiğin, o benden daha hayırlıdır diye gurur duyduğun şeydir aslında...
Bizde öyle kardeşlikler kalmadı demek istemiyorum. Umudumuz daima olmalı,Ama bir şeylerin deforme olduğu da bir gerçek. Hele ki sahabe efendilerimizin hayatlarından alınan kesitleri okurken, biz bu işin neresindeyiz diye kahrolmamak elde değil..
Kaybettiklerimiz, yerine koyamadıklarımız, gözümüzün önünde durduğu halde elimizi uzatıp da almadığımız ne çok şey var meğerse
Ben okurken utandım. Ezildim binbir duyguya karıştım. Ama en baskın duygum şuydu; henüz ölmedim. Bir şeyleri toparlamak için hala zaman var.Hepsi geçer gider .
Kardeşlik bâki kalır.