Ama seen çok güzel bir kitapsıın!
Hiç sıkmadan hayat dersi veren bir kitap. Daha ne olsun?
Kişisel gelişim kitaplarını bence içinde geçen bazı sözlerle anlatmak daha kolay olur.Meselaaa;
"Ne gülüyorsun deli gibi" deriz ya aslında psikolojik problemi olanların %90'ı somurtur. Aklınızda hiçbir şey yoksa gülümseyin, herkes "Ne düşünüyorsunuz" diye merak eder. Gülümsemek zeka belirtisidir.
Yavru deve annesine sormuş:Anne bizim niye hörgücümüz var?
"Yavrum" demiş anne "çöl sıcağında susuzluğa dayanalım diye ."
"Peki anne" demiş "bizim toynaklarımız niye bu kadr geniş?"
"Yavum" demiş "çölde ayaklarımız kuma batmasın diye" Anne bizim
boynumuz niye bu kadar uzun? "Yavrum" demiş "çölde uzaktan gelen tehlikeleri görebilelim diye" "Peki anne Allah aşkına bizim Atatürk Orman Çiftliğinde ne işimiz var?
"Bedava peynir sadece fare kapanında var."
Kelimeleri seçerken bile olumluyu seçme şansınız var. Ne kadar az "ama", "fakat" kullanırsanız o kadar iyi. Fark ettiğim ilginç bir şey var. Biz şehitlerimizin arkasından ne deriz? Veya şehitliklere ne yazarız? "Sizi Asla Unutmayacağız!" Batı'da "Sizi Daima Hatırlayacağız!" diyorlar. "Daima hatırlamak", "Asla unutmamak"tan daha iyi değil mi?
"Tüm bildiklerimiz başkalarından öğrendiklerimizdir."
"İnsan öğrenmeyi bıraktığı gün yaşlanır."
Hmm...Nerden başlasaaam?Kitap çikolata kadar harika!Kitabı bir günde bitirebilirsin!Çok akıcı bir kitap.Neysee,içeriğe geçelim.
Nadima bir göçmen!Nadima,Jazz'ın okulunda yeni bir öğrenci.Çok zor zamanlar geçirdi.Bombalar arasında kaldı.Ve neredeyse hiç ingilizce bilmiyordu.Aa o zaman İngilterede işi nee?,demeyin.Çünkü o akrabalarını geri de bırakmak zorunda kaldı.Suriyede savaşın içinde çok zor ve mucizevi bir şekilde kurtuldu.Çok güçlü bi kız.
Pekii...Nadima ingilizce bilmiyorsa nasıl Jazz ile anlaşabildiler?Diye sorabilirsin.Bu yüzden,çikolatanın gücünü asla hafife almayın!...