Belki de en acısıydı aşkların. Ya da en güzeli. Ya da en bilinmeyeni. Kadına göre en güzeli, erkeğe göre en bilinmeyeniydi, en sıradan olandı belkide. Olsun ne önemi vardı ki tanımanın tanınmanın, sonuçta tanınmadan da sevebilmişti delicesine.
Okuduğum en özel aşk kitabıydı belki de. Belkide değil öyleydi. Nasıl sever ki bir insan bu kadar hem de adını bile sormayan birini. Bende bu sorunun cevabı yok ama Stefan Zweig'de var.
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022266,7bin okunma