Kurtuluşun ilk yolu cehalettir.. İnsan hayatının anlamsızlığını, boşluğunu, kötülüğünü, yaşamamanın çok daha iyi olacağını görmekte başarısız oluyordu.
İkinci kaçış hazcılıktır... Geleceği düşünmeden hayatın sunduklarının tadını çıkarmaktı.
Üçüncü kaçış yolu, güç ve enerjidir... Hayatın kötü ve saçma olduğunu bilmekten, intihar ederek buna bir son vermekten geçiyordu.
Kaçışın dördüncü yolu, zayıflıktı... Süleyman'ın ve Schooenhauer'ın tabir ettiği gibi bize oynanan aptalca bir şaka olarak bilmek, yine de yaşamaya, yıkanmaya, giyinmeye, yemek yemeye, konuşmaya, hatta kitap yazmaya devam etmekti.
Gökyüzünün altında yapılan her işin altında bir kötülük vardır. İnsanoğlunun kalbi kötülük doludur, yaşarken de içlerinde bir delilik vardır, sonra da olur giderler. Yaşayan bir köpek olmak, ölü bir aslan olmaktan iyi olduğundan yaşayanların içinde hala bir umut vardır