Seda Pertev
@SedaPertev
İngilizce Öğretmeni
19 Mayıs Üniversitesi
6 Ekim
142 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Yazar, anneliği o alışılagelmiş kutsal ve pembe bulutların arasından çekip çıkararak, onu uykusuzlukla sınanan vahşi, klostrofobik ve sarsıcı bir "hayatta kalma mücadelesi" olarak tanımlar. Kitap; bir kadının anne olduktan sonra kendi kimliğinin yıkılışını, eşinden beklediği desteği göremeyişini,toplumdan izole edilişini ve bebeğine duyduğu devasa aşk ile bu sürecin getirdiği boğucu öfke arasındaki o ince çizgide yürüyüşünü anlatır. Yazarın vermek istediği asıl mesaj; anneliğin sadece şefkat dolu bir görev değil, kadının içindeki "eski benliğin" yasını tuttuğu, görünmez emekle örülü ve her an tetikte beklemeyi gerektiren ağır bir varoluşsal savaş olduğudur.
Bu kitap insanın dilini nasıl terbiye etmesi gerektiğini anlatan bir rehber niteliğindedir. Gazali bu kitapta; yalan, gıybet ve boş konuşma gibi alışkanlıkların sadece sosyal ilişkileri değil, insanın iç huzurunu da nasıl bozduğunu çok sade ama sarsıcı bir şekilde anlatır. "Az konuşmak hayattır" felsefesini savunan eser, uzun yıllar önce yazılmasına rağmen bugünün dünyasındaki o bitmek bilmeyen gürültüyü ve söz kalabalığını eleştiriyor gibidir. Eğer dilimizi bir disiplin altına almazsak, onun bizi felakete sürükleyeceğini hatırlatan bir eser.
Maddi imkansızlıklara rağmen sevgiyle kenetlenen March kardeşlerin hikayesi anlatılır. Birbirine hiç benzemeyen dört kız kardeşin hayallerini, toplumsal beklentilerle olan çatışmalarını, kadının bağımsızlığı ve aile bağlarının kutsallığı üzerine zamansız bir perspektif sunar. Klasik bir edebiyat metni olmanın ötesinde hayallere sahip çıkmanın ve her türlü zorluğa rağmen iyi kalabilmenin bir örneğidir.
Jo’nun asi ruhu, Meg’in geleneksel zarafeti, Beth’in sessiz fedakarlığı ve Amy’nin sanatsal hırsı üzerinden şekillenir eser.
Kısa öykülerden oluşan bir kitap ; ancak satırların arasında kaybolup durdum. Dikkatimi toplayamadım, neyin anlatıldığını kavrayamadım. Konuları zihnimde oturtamadım ve ben kitabı kafa karışıklığı içinde bitirdim. Sadece Kayıp Çocuk adlı öykü bende bir merak uyandırdı.
Aslında öykü türünü çok sevmem, fakat bazen aralarında beni yakalayan, ilgimi çeken bir parça olurdu. Bu kez öyle olmadı. Aksine, bu kitap beni bir süre öykü okumaktan uzaklaştıracak gibi görünüyor.
Bilgisayarlar ve robotlar insan olmanın anlamını nasıl değiştirecek?
Dünyayı anlayamıyorsak doğruyla yanlışı, haklıyla haksızı nasıl ayırt edeceğiz?
Eşitsizlik ve iklim değişikliğinin açtığı dertlere milliyetçilik deva olabilir mi?
Eski anlatıların çöküp yerine yenilerinin gelmediği bir çağda ne tür becerilere ihtiyacımız var?
Üç kitap arasında en çok beğendiğim bu kitap oldu. Hem okunması hem de üstüne düşünülmesi gereken değerli bir eser.
