Hayat şekle sokulamaz; nefes hapsedilemez, istek bağlanamaz, nefs hiçbir zaman tümüyle öldürülemez,iyi mi yararlıdır, yoksa kötü mü, her zaman bilinemez. Gün gelir bir kötülük, bin iyilikten daha faydalı olur.
Tanrı merhametten de,şefkatten de daha büyüktür.Tabii,şiddet ve cezadan da.O'nda hepsi vardır.O'nda hepsi birdir.Bir olmak demek,çok olanı bir görünümde toplamak demektir,ama farklılıklarını silmeden,aynılaştırmadan,birbirine benzetmeden.Çünkü her varoluşun bir anlamı, bir gereği vardır.Çoğu zaman mesele Tanrı'nın ne olduğu değil bizim onda ne gördüğümüzdür. Sevgi dolu olanlar merhameti görür,zalim olanlar şiddeti.Zeki olanlar aklı görür,aptal olanlar kör inancı; alimler bilimi görür, cahiller mucizeyi.
Doğaötesinden ve taassuptan kurtulmamış bir düşünce körü körüne bir partiye ancak kul olarak hizmet edebilir, yaratıcı, geliştirici kuvvet olarak değil.