Seda
@Sedabdm
Festina lente
Mühendis
30 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
SPOILER İÇEREBİLİR.
Daha önce Matt Haig'in iki kitabını okudum. Gece Yarısı Kütüphanesi ve İnsanlar kitapları baya güzeldi ama bu kitapta hayal kırıklığına uğradım açıkçası. Kitabın konusu güzel ve yaratıcı aslında ama ana karakterin duyguları hissettikleri bana tam anlamıyla geçmedi. Yüzyıllardır kızını aramış ama kızına kavuştuğunda anlatılan atmosfer waow dedirtmiyor. Yüzeysel geçilmiş gibi geldi. Aynı şekilde karakter 400 yıl aradan sonra tekrar birisine aşık oluyor ama orada da aynı şekilde aşkın yoğunluğunu hissedemiyorsunuz. Vakit geçirmelik güzel bir kitap ama duygu derinliği de arıyorsanız bu kitap o kitap değil.
Bu aralar sanırım hep hüzünlü kitaplar okuyorum fakat hiçbirinde ağlamamıştım. Bu kitap beni hüngür hüngür ağlattı.
SPOILER İÇERİR.
SPOILER İÇERİR.
Bu kitap beni aşırı üzdü. Yani öyle ki bitirdikten sonra 10 dk boyunca boş gözlerle etrafı inceledim.
Öncelikle kitap bana Martin Eden'ı hatırlattı.
Kitap hayatı tam anlamıyla yansıtıyor. Gatsby hayattayken ve partiler düzenlerken evi çok kalabalık oluyordu. Adam öldükten sonra cenazesine o insanların hiçbiri gelmedi. Aynı şekilde Gatsby tüm hayatını Daisy'e göre şekillendirmiş mesela. Senelerdir kızı aklından çıkaramamış. Kızın evlendiğini duyup onun evinin tam karşısından bir ev almış. Kızın suçunu bile üstlenecekti hatta ama bunların hiçbiri Daisy'nin umrunda bile olmadı. Tom'un onu aldattığını bilmesine rağmen sırf statüsünden vazgeçmemek için evliliğini devam ettirdi. Tom zaten her açıdan karaktersiz bir insan...
Gatsby için gerçekten çok üzüldüm. Tüm hayatını bir hiçe adamış ve o hiç uğruna öldü. Umarım bizim hayatlarımız onunkine benzemez.
Kitap çok güzeldi bu arada herkese tavsiye ederim.
SPOILER İÇEREBİLİR.
Yine Peyami Safa'nın harika bir kitabı. Peyami Safa kitaplarında en çok hoşuma giden şeylerden birisi kitapların sonlarına doğru ortaya çıkan korku teması. Karakterlerin arasında bir telepati oluşuyor ve doğaüstü olaylar meydana geliyor. Özellikle bu kitapta bunu çok sık görüyoruz. Ferit'in eskiden sürekli gördüğü siyah köpek, gece yatağına giren ve kim olduğunu bilmediği kadın, Eda Hanımlar'ın evinde çıkan yangın ve tabii ki Matmazel Noraliya... Yalnızız kitabında da yanık kokusu mevzusu vardı mesela. Bu kitap özelinde bakacak olursam eğer kitabın 2/3'ünde Ferit'in hayatı ve yaşadığı buhranlardan bahsedilmiş. Bu kısım beni gerçekten çok sıktı. Günler sürdü okumam. Fakat son 100 sayfa aktı gitti. Kitaba ismini veren Matmazel Noraliya konusuna son 100 sayfada yer veriliyor ve gerçekten çok etkileyici. Okurken Matmazel Noraliya'ya hem çok üzüldüm hem de çok saygı duydum. Hayatı boyunca istediği hiçbir şeye ulaşamamış ve bu sebeple arzularını öldürmeye çalışan bir kadın. Kitabın sonlarında bahsedilen ben'lik konusu beni özellikle çok etkiledi. Geçmiş yüzyıllarda insanların din ve tasavvuf ile benliklerinden kurtulup Allah'a ulaşmaya çalışırken günümüz insanının kendisini evrenin merkezine koyması ve kendini gereğinden çok sevmesi... Bu durumun da atlıkarıncada gözlerini kapatıp çok ilerlediğini sanan bir çocuğa benzetilmesi... Ne diyebilirim ki? Beni gerçekten düşünmeye sevk eden çok güzel bir kitaptı. Hepinize okumanızı tavsiye ederim.
Seneleeerdir gördüğüm ve romanın ismi çok hoşuma gittiği için hep aklımın köşesinde olan bir kitaptı Yalnızız. Sonunda yollarımız denk düştü ve neden bu kadar dikkatimi çektiğini de anlamış oldum. Ben oldum olası Peyami Safa kitaplarını çok sevmişimdir ama bu kitap bence bir başyapıt. İddia ediyorum ki Türk Edebiyatı'nın en güzel romanlarından. Okurken gerçekten dolu dolu bir roman okuduğunuzu anlıyorsunuz. Altını çizdiğim birçok cümle oldu ve bir kısmını da burada paylaşmaya çalıştım. Ben başlangıçta olay örgüsünün Selmin üzerinden ilerleyeceğini sanmıştım ama bambaşka bir ilerleyiş ortaya çıktı sonradan. Karakter betimlemeleri o kadar güzel ki. Okurken direkt olarak olaylar kafanızda canlanıyor. Karakterlerin psikolojik tahlilleri de harika ki zaten Peyami Safa, romanlarında insanları psikolojik olarak incelemeyi seviyor. Samim karakterine aşık oldum resmen. Bir insan bu kadar mı her şeyin farkında olur? Müthiş zeki bir karakter. Meral'in yalanlarını nasıl yakaladığını gerçekten görmeniz lazım. Meral ile de empati kurdum okurken. Zaten Meral kitabın sonunda devleşti resmen. Uzun lafın kısası; sindire sindire okunması ve zamana yayılması gereken bir kitap. Kesinlikle okumanızı ve kitaplığınızda da bulundurmanızı tavsiye ediyorum. İçerisinde zaman zaman dönüp bakmak isteyeceğiniz birçok bölüm olacak eminim ki.
