Sade
@Sedayd129
5 okur puanı
Mart 2018 tarihinde katıldı
kulak ver
duyuyor musun esişini karanlığın
ben yapayalnız, bu mutluluğu seyrediyorum
bağımlıyım kendi umutsuzluğuma
kulak ver
duyuyor musun esişini karanlığın
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
bütün gün ağlıyordum aynada
bahar penceremi
ağaçların yeşil evhamına bırakmıştı.
tenim, sığmıyordu yalnızlığımın kozasına
ve kağıttan tacımın kokusu
kirletmişti güneşsiz ülkenin fezasını
yapamazdım, artık yapamazdım
ben yüreğini yitirmiş bu zamandan korkuyorum
ben bunca elin boşunalığını düşünmekten
bunca yüzün yabancılaşmasından
korkuyorum
inanalım
soğuk mevsimin başlangıcına inanalım
inanalım düş bahçelerinin yıkıntılarına
işsiz, devrik oraklara
ve tutsak tohumlara
bak nasıl bir kar yağıyor…
sanki annem ağlamıştı o gece
ne faydasız bir aydınlıktı kapalı pencereden sızan