Savaş sırasındaydı, Tanrı'yı terk etmiştim. Delikanlılık çağındaki birinden, Tanrı'nın bir dünya savaşına müsaade etmesini kavramasını beklemek biraz fazlaydı. Hâlâ tabloyu seyrediyorum.
Tanrı çarmıha gerilmiş, asılı. Ölmüş. Meryem ağlıyor, Yuhanna onu teselli ediyor, Kapkara gökyüzünü bir şimşek yarıyor. Ve sağ ön tarafta miğfer ve zırhlı bir savaşçı duruyor, Romalı Yüzbaşı.
Ve tabloyu öyle seyrederken baba evimi özlüyorum.
Yeniden çocuk olmak istiyorum.
Fırtına çıktığında pencereden bakmak istiyorum.
Bulutlar alçaldığında, gök gürleyip, dolu yağdığında.
Gün karardığında. Ve ilk aşkım düşüyor aklıma. Onu bir daha görmek istemiyorum.
Eve dön!