Ruslar neden yürüyorlar Berline
@Sedefcim
Tüm varlığım benim, karanlık bir ayettir.
instagram:@kolektifpsiko
Şu anda okuduğu kitaplar
Sizi bekliyorum. Sizi göreceğim; içimde bir şey koşacak. Siz görmeden geçeceksiniz. Ben kederle sevinci duyup dalacağım istediğim aleme. Dünyayı yeniden kederlerle kuracağım. Sonra çarşılardan çarşılara, insan sesleri arasında, her şeyi sizinle kurulmuş bir şehirde dolaşacağım.
Reklam
Sevdiğinin başına kötü bir şey gelmesinden
korkmadan sevebiliyor insan, yitirmekten korkmadan verebiliyor, yumruklar sıkılı yaşamamak gerek, tehlikeyi bekleyerek," diyordu kız kardeş ve, "işte bu aşkın bana öğrettiği
ve ağabeyimizin öğrenmediği. Vazgeçmiş olan ağabeyimizin," diye mırıldanıyordu.
kız birdenbire ağabeyinin iyileşmeyeceğini anlayıverdi. lyileşmek demek acısından vazgeçmek demekti, oysa acıyı onun içine yerleştiren çocuğun kendisiydi. Onun iziydi. İyileşmek bu izi yitirmek, çocugu sonsuza dek kaybetmek demekti. Kız artık bağların farklı şekilleri olabileceğini biliyordu. Savaş bir bağdır. Keder de öyle
Eğer bir çocuk hastaysa, bir gözün daima diğer çocukların
üzerinde olması gerekir. Zira sağlıklı olanlar patırtı çıkarmaz,
onlara sunulan hayatın kesik köşelerine uyum sağlarlar, hiçbir şeyden şikayet etmeden sıkıntıların, güçlüklerin şeklini
benimserler. Dalgalardan nefret ederek deniz fenerinin bekçisi olurlar ama yazık, reddetmek uygunsuz düşer. Bu görev
hissi onlara rehberlik eder. Orada duracaklar, simsiyah gecenin içinde gözcü olacaklar, üşümemek için de, korkmamak
için de uğraşacaklar. Oysa üşümemek, de korkmamak da
normal değil. Onlara göz kulak olmak gerekir."