Doğruyu söylemenin insanı özgür kıldığını düşündü.Doğruyu söylemek çok saygın ve cesaret isteyen bir davranıştı.Ama aynı zamanda doğru bazen dokunduğu her şeyi küle çevirirdi.
Kekeleme senaryoda yoktu,çocuk heyecanından yapmıştı bunu ama bir mizah kırıntısı bile coşkuyla karşılanıyordu çünkü Auschwitz'de kahkaha,ekmekten bile daha nadir bulunurdu.Ve gülmeye çaresizce ihtiyaç duyuyorlardı.
Çocukluktan çıktığı günün o gün olduğunu fark etti,zira eski hayalet hikayelerinden,iskeletlerden korkmayı bırakmış ve insanlardan korkmaya başlamıştı.